Getuigenissen

Home Getuigenissen
Een grote ontdekking


Dankzij de geestelijke en persoonlijke benadering van Vrijheid en Herstel heb ik heel veel genezing en herstel mogen ervaren. Er is geen grotere ontdekking in het leven dan de ontdekking dat Jezus niet alleen je Verlosser is maar ook persoonlijk bij alle facetten van je leven betrokken is. Hij wil nu zijn Koninkrijk, met alle genezing en herstel die daarbij hoort, in jouw en mijn leven vestigen als je Hem daar toe uitnodigt.

Dankzij de geweldige mensen van Vrijheid en Herstel is die ontdekkingstocht bij mij verder in gang gezet en gaat die tot op de dag vandaag door. Met een warme betrokkenheid en geestelijke autoriteit werden de mensen van het Vrijheid en Herstel door God ingezet om stukje voor stukje de verschillende delen van mijn hart weer te hechten. Ik heb mede daardoor geleerd dat ik, met vallen en opstaan, mijn plek mag innemen zowel in mijn gezin, als in de gemeente als op mijn werk. Het avontuur met Hem is daardoor nog mooier en spannender geworden. Ik zie uit naar het vervolg!

Anoniem

De Heilige Geest opgesloten op mijn zolderkamer.

In de puberteit heb ik een keuze gemaakt om Jezus te volgen, ook ben ik toen gedoopt door onderdompeling, wat een enorm feest was en voelde als een bevrijding! In de jaren die volgden ben ik ook gedoopt met de Heilige Geest en ontving ik ook de gave van spreken in tongen.

In de gemeente waar ik toen kerkte gebeurden er toentertijd allerlei verschijnselen die men uitlegde als de Heilige Geest. Zelf had ik daar grote twijfels over, omdat er veel zaken uit Zijn naam gebeurden die bijbels gezien volgens mij niet klopten en waardoor veel mensen beschadigd raakten. Ik ben hier jaren heel erg boos over geweest. De kerk is later in verschillende groepen uit elkaar gescheurd.

Voor mij betekende het dat ik niks kon met het verschijnsel ‘de Heilige Geest’. God als liefdevolle Vader en Jezus als mijn vriend en helper, ja, dat was duidelijk! Maar de Heilige Geest? Daar kon ik niks meer mee en wilde ik ook niks meer mee. Ik besloot de Heilige Geest weg te doen, op te ruimen. Hij kon wel naar zolder. Hopsakee, daar zat Hij op zolder, vastgeketend aan de muur en de deur op slot. Veilig opgeborgen!

Jaren gingen voorbij en ik leefde mijn leven. Trouwde, kreeg kinderen, had een bediening in de kerk en werkte daarnaast. Totdat ik een burn-out kreeg. Totaal vastgelopen in mijn werk en in mijzelf zat ik thuis. Ik kon alleen maar huilen en voor de rest zat ik apathisch op de bank. Een goede vriendin vroeg of ik misschien niet naar Vrijheid en Herstel wilde, misschien dat ze me daar konden helpen. Ik was enorm sceptisch… Vrijheid en Herstel… oh nee, dat was die club met de Heilige Geest toch? Gaan ze zeker met je bidden en dan ben je van al je klachten af… Ik moest er niet zoveel van hebben. Maar toen de vriendin zei dat ze ook ‘gewone’ hulpverleningstrajecten hadden, wilde ik wel. Want dat ik hulp nodig had was wel duidelijk en dan ging mijn voorkeur toch uit naar hulpverleners die de evangelische achtergrond snapten.

Ik kreeg psycho motorische therapie (PMT), wat veel inzicht in mezelf gaf en handvatten die mij hielpen om te gaan met de zaken waar ik tegenaan liep.  De vriendin had me ook maar even een boekje geven over de Heilige Geest, wat volgens haar heel mooi was. Ik begon erin te lezen en het maakte me, voor het eerst in mijn leven, supernieuwsgierig naar wie de Heilige Geest was en ook wat hij voor mij kon betekenen. Eigenlijk was het een nieuwe kennismaking met Hem.

Dat maakte ook dat ik er toch op een gegeven moment klaar voor was om een ‘bidtraject’ bij Vrijheid en Herstel in te gaan. Dit alles gebeurde op een hele rustige en liefdevolle manier. En op een gegeven moment begon ik er ook naar te verlangen dat de Heilige Geest weer in mijn leven kwam.

Tja, toen moest ik naar zolder… Eerst maar eens even de sloten van de deur en de ketens los. En langzaam en voorzichtig in gesprek gegaan met de Heilige Geest. Dit alles gebeurde op een hele mooie, rustige en liefdevolle manier, zodat ik niet bang werd, maar ik merkte dat ik juist onder de indruk was en ik werd geraakt door de liefdevolle manier waarop de Heilige Geest zich langzaamaan weer aan mij voorstelde. Niks geen bombastische verschijnselen, maar gewoon relaxed. Hoe heerlijk!

Het ging geleidelijk aan steeds beter met me. In deze periode heeft God zich door de Heilige Geest ook echt aan mij bekend gemaakt als ik er weer eens helemaal doorheen zat en vroeg om een teken van Hem! Een voorbeeld hiervan is dat ik op een zondagmorgen in de kerkdienst zat en ik me erg leeg voelde. Ik had voordat ik naar de dienst ging gebeden of ik misschien een klein teken van God mocht ontvangen of Hij mij kon laten weten dat Hij mij zag. Ik zong mee, luisterde naar de preek, maar het deed me niets. Tegen het eind van de dienst draait er een mevrouw zich naar mij toe en zegt stamelend: ‘Eh… ik durf het eigenlijk niet te zeggen, maar ik heb al de hele dienst het gevoel dat de Heilige Geest mij bepaald dat God iets tegen jou wil zeggen. Maar eigenlijk durf ik het niet, want ja, het is toch eigenlijk wel raar…’ Ik zei dat ik het heel graag wilde horen! Ze zei: ‘Ik moet zeggen; Hij is erbij! God is bij jou en Hij houdt van jou! Nou ja… Gek hè, dat is wat ik moest zeggen’. Ik moest verschrikkelijk huilen, wat een grote God dat Hij naar mij omkijkt als ik Hem iets vraag! En wat ontzettend lief en mooi dat deze mevrouw luisterde naar wat de Heilige Geest haar doorgaf om zo weer tot zegen en steun te zijn voor een ander!

De Heilige Geest maakt sinds 30 jaar weer onderdeel van mijn leven uit. Er is een nieuwe fase is aangebroken in mijn leven. Ik spreek weer in tongen en het grappige is dat er verscheidene mensen (die ik niet ken) me erop aan hebben gesproken dat ze de Heilige Geest zo door me heen zien stralen als ik de aanbidding in de kerk leid.

Ik zie uit naar meer van Gods Geest en wat Hij gaat doen in mijn leven! Kom maar op dan! Ik ben er klaar voor!

Anoniem

Ons leven ziet er totaal anders uit nu.

Wij zijn een koppel uit België dat nu 8,5 jaar getrouwd en 10 jaar samen is. Ik ben 33 en mijn geliefde vrouw is pas 31 geworden. Wij hebben samen een zoontje van 20 maanden.

Wij hebben elkaar leren kennen bij een jeugdbeweging van een gemeente en 2 jaar later zijn wij getrouwd. Het was een geweldige trouw voor de Heer en Hij was bij ons. Toen we pas samen waren en in het begin van ons huwelijk zochten we naar onze God en leefden we dicht bij Hem.
We hebben dus allebei geweldige dingen meegemaakt met de Heer in het verleden, maar er zijn ook gebondenheden waar nog niet mee was afgerekend.
Onze relatie met Hem werd moeilijker en in de laatste jaren zochten we Hem steeds minder. 

Ons leven ziet er totaal anders uit nu.

Vrouw: Zo ben ik steeds vaster komen in zitten leugens, voeding en internet. Op het einde was het 1 grote puinhoop in mijn leven. Ik was niet vrij. Als wij een deur openzetten komt de vijand binnen om te slachten, te verdelgen en ten gronde te richten. Hier heeft hij dan ook grondig gebruik van gemaakt.

 

Man: Ik voelde onbewust dat er iets niet goed was bij mijn vrouw en ben zelf ook foute gewoontes gaan opbouwen waar dan weer schuldgevoelens bij kwamen kijken. In januari van dit jaar liet God mij geleidelijk aan zien dat er dingen fout waren bij mijn vrouw. Ik heb mij opnieuw volledig overgegeven aan God voordat ik wist wat er was. Het is zo fijn dat God je klaarmaakt. Op een nacht werd ik wakker gemaakt door mijn vrouw en ze had een brief geschreven voor mij waar ze al haar fouten in uitlegde. Toen ik de brief gelezen had was ze weg en ik had er geen goed gevoel bij want ze was in pyjama en het was 2 uur ‘s nachts.

Vrouw: Ik was gaan wandelen nadat ik de brief had geschreven naar het kanaal om een einde aan mijn leven te maken. Ik zag de pijn die ik had veroorzaakt bij mijn man en kon dit niet verdragen want ik zag alles wat wij hadden opgebouwd instorten. Ik voelde mij zo vuil en zo eenzaam.

Man: Ik denk dat ik op dat moment in shock was om wat er in de brief stond en dat ik niet wist waar ze naartoe was. Op dat moment heb ik eerst gebeden, ben haar bij het kanaal gaan zoeken maar ik vond haar niet.

Vrouw: Ik heb mij bij het kanaal op een bankje gezet en kreeg toen een lied in mijn gedachten nl. opwekking 625: wat een liefde. Op deze woorden (en dat ik steeds terug mag komen ook als ik ver ben afgedwaald. En U mij altijd wilt vergeven wanneer ik heb gefaald) ben ik teruggedraaid en onderweg naar huis heb ik mijn leven in Jezus Zijn machtige handen gelegd.

Man: Toen ze een uur later terug thuis kwam zag ze er radeloos uit. Ik heb haar opgevangen en de volgende dag heb ik haar naar de psychiatrie gebracht. Ik zag dit nooit meer goed komen tussen ons maar toch zei een gedachte tegen mij: bij Mij is alles mogelijk. Daardoor ben ik door blijven gaan en heb haar elke dag bezocht. Ik ben op internet gaan zoeken voor hulp en zo zijn wij bij Vrijheid en Herstel terechtgekomen. Wij wilden er allebei voor gaan en het maakte voor mij niks uit hoe ver het was. We konden vrij vlug beginnen en we hebben elk een apart traject gevolgd.

Vrouw: Er zijn vele blokkades uit mijn leven vrij gemaakt. We zijn terug moeten gaan naar een paar moeilijke kamers uit mijn verleden. De moeilijkste waren de leugens en gebondenheden, maar elk deel hiervan is bij het kruis gebracht. Hierdoor voelde ik mij bij elke sessie een stukje vrijer worden. God heeft van mij een nieuwe schepping gemaakt, een heel andere vrouw.

Man: Ik heb een paar traumatische dingen meegemaakt in mijn kindertijd die mij tot een ander persoon hebben gemaakt. Bij Vrijheid en Herstel ben ik hier inzicht in gaan krijgen en heb ik die stukjes die ik in het verleden ben kwijtgeraakt terug gehaald. Ik voelde ook elke sessie meer vrijheid in mijn leven. Ik heb ondertussen ook vele dingen gedaan die ik normaal nooit gedaan zou hebben. Het probleem bleef wel dat ik vaak heel anders naar mijn vrouw keek en dat ik mij niet meer volledig kon geven. Bij mijn laatste sessie is er dan uitgekomen dat ik haar nog niet volledig had vergeven. Ik heb toen alles bij het kruis gebracht en elk stukje vergeving geschonken. Toen we ‘s avonds thuis kwamen en we waren aan het eten keken we in elkaars ogen en we zagen toen beide een blik die we herkenden van toen we pas samen waren. We moesten op dat moment allebei wenen en hebben elkaar na lange tijd weer echt geknuffeld. Wat hebben wij toch een prachtige God.

Ons leven ziet er totaal anders uit nu. We zoeken Zijn weg elke dag en we weten nu zeker dat Hij nog een groot plan met ons leven heeft.

 

Anoniem

 

Ik wist niet meer waar Jezus was, na alles wat ik meegemaakt had, waar was Jezus al die tijd..nog maar 21 jaar oud.

Ik voelde me zo kapot gemaakt, zo alleen en ik had geen idee meer wie ik was of wat God voor mij was, een vader? Die zou zijn kind toch niet zo laten pijn doen? 

Als een bang vogeltje zat ik alleen op de bank.

We namen de intake door en er kwam een nieuwe afspraak waar ik vervolgens alleen heen zou gaan.

Als een bang vogeltje zat ik daar alleen op de bank. ‘Waar wil je beginnen?’, was de vraag.  En daar begon God al te werken, de rotste wortel van mijn leven die op mijn zevende al begon te groeien, trok God omhoog. Ik zei met een bevende stem ‘bij het misbruik’. Ik begon te vertellen, vroeger mocht ik bij mijn opa en oma logeren, als ik vakantie had of er een weekend uit ging, mocht ik naar opa en oma toe. Opa en ik hadden een geheimpje. Als oma mij op bed gebracht had kwam opa, ik deed dingen bij opa die hij fijn vond, ik wist niet beter dan dat, dat normaal was. Totdat ik ouder werd ik had steeds beter door dat wat opa deed echt niet goed was. Maar als ik wat zou vertellen zou opa heel boos worden en papa en mama ook. Tot mijn twaalfde ben ik misbruikt. Ik heb op een gegeven moment maar tegen mijn ouders gezegd dat ik daar niet meer wilde logeren want ik verveelde mij daar. Veertien jaar lang heb ik met dit geheim rondgelopen, mijn man wist ervan, maar niemand van mijn familie wist iets. Nadat ik alles verteld had in het gesprek en we gebeden hadden, ging ik weer naar huis. Tijdens het rijden had ik sterk het verlangen om alles aan mijn ouders te vertellen. Ik wist het niet zeker en God voelde zo ver weg, hoe wist ik of het goed was dat te doen. Misschien zouden ze kwaad worden, zoals opa altijd zei. Toen kwam er een liedje op de radio van John Mayer: Say what you need to say. Mijn hart begon harder te kloppen en ik wist dat het nu de tijd was om het geheim naar het licht te brengen.

Eenmaal thuis gekomen schreef ik in een brief mijn verhaal naar mijn ouders. Huilend en met trillende vingers schreef ik alles op wat er gebeurd was..ik kreeg al snel een reactie, waren ze boos? Verre daar van! Ze vonden het vreselijk en hartverscheurend wat er gebeurd was. Ik kreeg zoveel liefde, ik werd ermee overspoelt! Nog nooit had ik deze liefde zo intens ervaren. Na lange en fijne gesprekken met mijn ouders, bracht ik samen met hun mijn familie op de hoogte. Ik werd eindelijk begrepen, ik werd eindelijk gezien en ik voelde me weer gewaardeerd en gerespecteerd.

De gesprekken bij vrijheid en herstel gingen door, we gingen bidden waar Jezus was op die momenten dat ik het zo moeilijk had, ik zag Jezus niet, ik voelde hem niet.. Waar was hij toen ik misbruikt werd? Waar was hij toen ik verdrietig was en mij alleen voelde.. Waar was hij..

Toen zag ik mijzelf ineens in een grot staan, het was er pikdonker. Ik was zo bang en alleen.. Ik keek verder en daar zag ik Jezus, met zijn armen uitgestrekt naar mij. Hij zei kom maar, je bent vermoeid en belast, kom maar bij mij. Ik pakte zijn hand en liep met hem de grot uit, de grot van eenzaamheid, van het niet gezien worden, de grot van pijn en verdriet.. Ik liep met Jezus naar het licht, weg uit de leugen dat ik er niet zijn mocht, weg uit de leugen dat Jezus er niet voor mij zou zijn, weg uit de leugen dat ik niks waard was. Het was een ongelofelijke ervaring, ik werd vervult met Gods liefde, er stroomde een rivier van levend water door mij heen en ik werd weer opnieuw verliefd, verliefd op Jezus..

Dit was al een geweldige ervaring, maar dit was nog niet alles. Ik had ongelofelijk veel last van angst, ik was elke dag bang, bang voor nieuwe dingen, bang voor het donker, bang dat mensen mij zouden kwetsen, bang om het niet goed te doen, bang om te falen, ik had continu last van angst. We gingen bidden, en al snel zag ik een scheidingslijn van donker en licht, ik stond nog steeds in het donker. Ik zag Jezus in het licht staan, hij stond daar weer met zijn hand uitgestrekt naar mij, maar ik kon hem niet pakken. Ik werd tegengehouden door de machten van de duisternis. Tijdens dit gevoel, werd er gebeden en werden verschillende machten verbroken, de macht van controle, de macht van manipulatie etc. Ik merkte dat ik steeds losser kwam, en dat ik Jezus zijn hand kon pakken, ik had hem, ik was de lijn overgestoken en weer terug bij Jezus!

In vier maanden tijd maakte ik een enorme groei mee, van een meisje dat in de hoek stond werd ik een vrouw die weer gezien werd. Ik werd sterker, leerde voor mijzelf op te komen, leerde dat ik ook vooraan mag staan en ik leerde te vergeven. Wat mijn opa mij heeft aangedaan en heeft afgenomen is vreselijk. Ik heb veel gemist in mijn kindertijd, jeugd en tweejarig huwelijk. Als klein meisje had ik al een hele grote muur om mij heen opgebouwd, de wereld was groot en eng voor mij en mannen vertrouwde ik niet. Op intiem gebied met mijn man heb ik veel te voortduren gehad, vaak eindigde de intimiteit in huilen, alles was te confronterend, alles deed pijn en mijn hart brak.

Aan het eind van de vier maanden bij St. Vrijheid en herstel had ik een sterk verlangen om mijn opa voor al deze dingen te vergeven. Ik wilde niet meer terug kijken, ik wilde niet meer bitterheid en wrok in mijn hart koesteren. Het voelt zo lekker om boos te zijn maar het is een onbeschrijfelijk gevoel als je iemand kunt vergeven. Ik bracht mijn opa in gebed bij het kruis, bij Jezus. Ik vergaf hem voor alles wat hij mij had afgenomen, voor alles wat ik gemist heb door hem, voor alle tijd die het mij gekost heeft om er weer bovenop te komen. Ik vergaf hem en er kwam ruimte in mijn hart, er kwam ruimte in mijn ziel en er kwam ruimte in mijn geest. Jezus kwam daar, hij raakte elke pijnlijke plek aan met zijn doorboorde liefdevolle handen, hij heelde mij, alles wat open en kapot gescheurd was maakte hij heel, hij verzachte het met zijn liefde, hij ving mijn tranen op en troostte mij met zijn overweldigende liefde.

Jezus heeft mij hieruit getild, hij heeft mij hersteld en in de vrijheid gezet, zoals hij bij iedereen wil doen. Het gaat erom of jij het ook wil. Wil je boos blijven of wil je leren vergeven? Wil je in de slachtofferrol blijven hangen of wil je leven? Jezus kan het ook jou geven, maar jij moet de keuze maken, jij moet stappen zetten. Want als jij je met je hele hart geeft, zal Jezus je helpen. Maar als een deel van jou niet wil, zal Jezus wachten tot je er klaar voor bent. Ik ben er klaar voor en jij?

Een grote ontdekking


Dankzij de geestelijke en persoonlijke benadering van Vrijheid en Herstel heb ik heel veel genezing en herstel mogen ervaren. Er is geen grotere ontdekking in het leven dan de ontdekking dat Jezus niet alleen je Verlosser is maar ook persoonlijk bij alle facetten van je leven betrokken is. Hij wil nu zijn Koninkrijk, met alle genezing en herstel die daarbij hoort, in jouw en mijn leven vestigen als je Hem daar toe uitnodigt.

Dankzij de geweldige mensen van Vrijheid en Herstel is die ontdekkingstocht bij mij verder in gang gezet en gaat die tot op de dag vandaag door. Met een warme betrokkenheid en geestelijke autoriteit werden de mensen van het Vrijheid en Herstel door God ingezet om stukje voor stukje de verschillende delen van mijn hart weer te hechten. Ik heb mede daardoor geleerd dat ik, met vallen en opstaan, mijn plek mag innemen zowel in mijn gezin, als in de gemeente als op mijn werk. Het avontuur met Hem is daardoor nog mooier en spannender geworden. Ik zie uit naar het vervolg!

Anoniem

De Heilige Geest opgesloten op mijn zolderkamer.

In de puberteit heb ik een keuze gemaakt om Jezus te volgen, ook ben ik toen gedoopt door onderdompeling, wat een enorm feest was en voelde als een bevrijding! In de jaren die volgden ben ik ook gedoopt met de Heilige Geest en ontving ik ook de gave van spreken in tongen.

In de gemeente waar ik toen kerkte gebeurden er toentertijd allerlei verschijnselen die men uitlegde als de Heilige Geest. Zelf had ik daar grote twijfels over, omdat er veel zaken uit Zijn naam gebeurden die bijbels gezien volgens mij niet klopten en waardoor veel mensen beschadigd raakten. Ik ben hier jaren heel erg boos over geweest. De kerk is later in verschillende groepen uit elkaar gescheurd.

Voor mij betekende het dat ik niks kon met het verschijnsel ‘de Heilige Geest’. God als liefdevolle Vader en Jezus als mijn vriend en helper, ja, dat was duidelijk! Maar de Heilige Geest? Daar kon ik niks meer mee en wilde ik ook niks meer mee. Ik besloot de Heilige Geest weg te doen, op te ruimen. Hij kon wel naar zolder. Hopsakee, daar zat Hij op zolder, vastgeketend aan de muur en de deur op slot. Veilig opgeborgen!

Jaren gingen voorbij en ik leefde mijn leven. Trouwde, kreeg kinderen, had een bediening in de kerk en werkte daarnaast. Totdat ik een burn-out kreeg. Totaal vastgelopen in mijn werk en in mijzelf zat ik thuis. Ik kon alleen maar huilen en voor de rest zat ik apathisch op de bank. Een goede vriendin vroeg of ik misschien niet naar Vrijheid en Herstel wilde, misschien dat ze me daar konden helpen. Ik was enorm sceptisch… Vrijheid en Herstel… oh nee, dat was die club met de Heilige Geest toch? Gaan ze zeker met je bidden en dan ben je van al je klachten af… Ik moest er niet zoveel van hebben. Maar toen de vriendin zei dat ze ook ‘gewone’ hulpverleningstrajecten hadden, wilde ik wel. Want dat ik hulp nodig had was wel duidelijk en dan ging mijn voorkeur toch uit naar hulpverleners die de evangelische achtergrond snapten.

Ik kreeg psycho motorische therapie (PMT), wat veel inzicht in mezelf gaf en handvatten die mij hielpen om te gaan met de zaken waar ik tegenaan liep.  De vriendin had me ook maar even een boekje geven over de Heilige Geest, wat volgens haar heel mooi was. Ik begon erin te lezen en het maakte me, voor het eerst in mijn leven, supernieuwsgierig naar wie de Heilige Geest was en ook wat hij voor mij kon betekenen. Eigenlijk was het een nieuwe kennismaking met Hem.

Dat maakte ook dat ik er toch op een gegeven moment klaar voor was om een ‘bidtraject’ bij Vrijheid en Herstel in te gaan. Dit alles gebeurde op een hele rustige en liefdevolle manier. En op een gegeven moment begon ik er ook naar te verlangen dat de Heilige Geest weer in mijn leven kwam.

Tja, toen moest ik naar zolder… Eerst maar eens even de sloten van de deur en de ketens los. En langzaam en voorzichtig in gesprek gegaan met de Heilige Geest. Dit alles gebeurde op een hele mooie, rustige en liefdevolle manier, zodat ik niet bang werd, maar ik merkte dat ik juist onder de indruk was en ik werd geraakt door de liefdevolle manier waarop de Heilige Geest zich langzaamaan weer aan mij voorstelde. Niks geen bombastische verschijnselen, maar gewoon relaxed. Hoe heerlijk!

Het ging geleidelijk aan steeds beter met me. In deze periode heeft God zich door de Heilige Geest ook echt aan mij bekend gemaakt als ik er weer eens helemaal doorheen zat en vroeg om een teken van Hem! Een voorbeeld hiervan is dat ik op een zondagmorgen in de kerkdienst zat en ik me erg leeg voelde. Ik had voordat ik naar de dienst ging gebeden of ik misschien een klein teken van God mocht ontvangen of Hij mij kon laten weten dat Hij mij zag. Ik zong mee, luisterde naar de preek, maar het deed me niets. Tegen het eind van de dienst draait er een mevrouw zich naar mij toe en zegt stamelend: ‘Eh… ik durf het eigenlijk niet te zeggen, maar ik heb al de hele dienst het gevoel dat de Heilige Geest mij bepaald dat God iets tegen jou wil zeggen. Maar eigenlijk durf ik het niet, want ja, het is toch eigenlijk wel raar…’ Ik zei dat ik het heel graag wilde horen! Ze zei: ‘Ik moet zeggen; Hij is erbij! God is bij jou en Hij houdt van jou! Nou ja… Gek hè, dat is wat ik moest zeggen’. Ik moest verschrikkelijk huilen, wat een grote God dat Hij naar mij omkijkt als ik Hem iets vraag! En wat ontzettend lief en mooi dat deze mevrouw luisterde naar wat de Heilige Geest haar doorgaf om zo weer tot zegen en steun te zijn voor een ander!

De Heilige Geest maakt sinds 30 jaar weer onderdeel van mijn leven uit. Er is een nieuwe fase is aangebroken in mijn leven. Ik spreek weer in tongen en het grappige is dat er verscheidene mensen (die ik niet ken) me erop aan hebben gesproken dat ze de Heilige Geest zo door me heen zien stralen als ik de aanbidding in de kerk leid.

Ik zie uit naar meer van Gods Geest en wat Hij gaat doen in mijn leven! Kom maar op dan! Ik ben er klaar voor!

Anoniem

Ons leven ziet er totaal anders uit nu.

Wij zijn een koppel uit België dat nu 8,5 jaar getrouwd en 10 jaar samen is. Ik ben 33 en mijn geliefde vrouw is pas 31 geworden. Wij hebben samen een zoontje van 20 maanden.

Wij hebben elkaar leren kennen bij een jeugdbeweging van een gemeente en 2 jaar later zijn wij getrouwd. Het was een geweldige trouw voor de Heer en Hij was bij ons. Toen we pas samen waren en in het begin van ons huwelijk zochten we naar onze God en leefden we dicht bij Hem.
We hebben dus allebei geweldige dingen meegemaakt met de Heer in het verleden, maar er zijn ook gebondenheden waar nog niet mee was afgerekend.
Onze relatie met Hem werd moeilijker en in de laatste jaren zochten we Hem steeds minder. 

Ons leven ziet er totaal anders uit nu.

Vrouw: Zo ben ik steeds vaster komen in zitten leugens, voeding en internet. Op het einde was het 1 grote puinhoop in mijn leven. Ik was niet vrij. Als wij een deur openzetten komt de vijand binnen om te slachten, te verdelgen en ten gronde te richten. Hier heeft hij dan ook grondig gebruik van gemaakt.

 

Man: Ik voelde onbewust dat er iets niet goed was bij mijn vrouw en ben zelf ook foute gewoontes gaan opbouwen waar dan weer schuldgevoelens bij kwamen kijken. In januari van dit jaar liet God mij geleidelijk aan zien dat er dingen fout waren bij mijn vrouw. Ik heb mij opnieuw volledig overgegeven aan God voordat ik wist wat er was. Het is zo fijn dat God je klaarmaakt. Op een nacht werd ik wakker gemaakt door mijn vrouw en ze had een brief geschreven voor mij waar ze al haar fouten in uitlegde. Toen ik de brief gelezen had was ze weg en ik had er geen goed gevoel bij want ze was in pyjama en het was 2 uur ‘s nachts.

Vrouw: Ik was gaan wandelen nadat ik de brief had geschreven naar het kanaal om een einde aan mijn leven te maken. Ik zag de pijn die ik had veroorzaakt bij mijn man en kon dit niet verdragen want ik zag alles wat wij hadden opgebouwd instorten. Ik voelde mij zo vuil en zo eenzaam.

Man: Ik denk dat ik op dat moment in shock was om wat er in de brief stond en dat ik niet wist waar ze naartoe was. Op dat moment heb ik eerst gebeden, ben haar bij het kanaal gaan zoeken maar ik vond haar niet.

Vrouw: Ik heb mij bij het kanaal op een bankje gezet en kreeg toen een lied in mijn gedachten nl. opwekking 625: wat een liefde. Op deze woorden (en dat ik steeds terug mag komen ook als ik ver ben afgedwaald. En U mij altijd wilt vergeven wanneer ik heb gefaald) ben ik teruggedraaid en onderweg naar huis heb ik mijn leven in Jezus Zijn machtige handen gelegd.

Man: Toen ze een uur later terug thuis kwam zag ze er radeloos uit. Ik heb haar opgevangen en de volgende dag heb ik haar naar de psychiatrie gebracht. Ik zag dit nooit meer goed komen tussen ons maar toch zei een gedachte tegen mij: bij Mij is alles mogelijk. Daardoor ben ik door blijven gaan en heb haar elke dag bezocht. Ik ben op internet gaan zoeken voor hulp en zo zijn wij bij Vrijheid en Herstel terechtgekomen. Wij wilden er allebei voor gaan en het maakte voor mij niks uit hoe ver het was. We konden vrij vlug beginnen en we hebben elk een apart traject gevolgd.

Vrouw: Er zijn vele blokkades uit mijn leven vrij gemaakt. We zijn terug moeten gaan naar een paar moeilijke kamers uit mijn verleden. De moeilijkste waren de leugens en gebondenheden, maar elk deel hiervan is bij het kruis gebracht. Hierdoor voelde ik mij bij elke sessie een stukje vrijer worden. God heeft van mij een nieuwe schepping gemaakt, een heel andere vrouw.

Man: Ik heb een paar traumatische dingen meegemaakt in mijn kindertijd die mij tot een ander persoon hebben gemaakt. Bij Vrijheid en Herstel ben ik hier inzicht in gaan krijgen en heb ik die stukjes die ik in het verleden ben kwijtgeraakt terug gehaald. Ik voelde ook elke sessie meer vrijheid in mijn leven. Ik heb ondertussen ook vele dingen gedaan die ik normaal nooit gedaan zou hebben. Het probleem bleef wel dat ik vaak heel anders naar mijn vrouw keek en dat ik mij niet meer volledig kon geven. Bij mijn laatste sessie is er dan uitgekomen dat ik haar nog niet volledig had vergeven. Ik heb toen alles bij het kruis gebracht en elk stukje vergeving geschonken. Toen we ‘s avonds thuis kwamen en we waren aan het eten keken we in elkaars ogen en we zagen toen beide een blik die we herkenden van toen we pas samen waren. We moesten op dat moment allebei wenen en hebben elkaar na lange tijd weer echt geknuffeld. Wat hebben wij toch een prachtige God.

Ons leven ziet er totaal anders uit nu. We zoeken Zijn weg elke dag en we weten nu zeker dat Hij nog een groot plan met ons leven heeft.

 

Anoniem

 

Ik wist niet meer waar Jezus was, na alles wat ik meegemaakt had, waar was Jezus al die tijd..nog maar 21 jaar oud.

Ik voelde me zo kapot gemaakt, zo alleen en ik had geen idee meer wie ik was of wat God voor mij was, een vader? Die zou zijn kind toch niet zo laten pijn doen? 

Als een bang vogeltje zat ik alleen op de bank.

We namen de intake door en er kwam een nieuwe afspraak waar ik vervolgens alleen heen zou gaan.

Als een bang vogeltje zat ik daar alleen op de bank. ‘Waar wil je beginnen?’, was de vraag.  En daar begon God al te werken, de rotste wortel van mijn leven die op mijn zevende al begon te groeien, trok God omhoog. Ik zei met een bevende stem ‘bij het misbruik’. Ik begon te vertellen, vroeger mocht ik bij mijn opa en oma logeren, als ik vakantie had of er een weekend uit ging, mocht ik naar opa en oma toe. Opa en ik hadden een geheimpje. Als oma mij op bed gebracht had kwam opa, ik deed dingen bij opa die hij fijn vond, ik wist niet beter dan dat, dat normaal was. Totdat ik ouder werd ik had steeds beter door dat wat opa deed echt niet goed was. Maar als ik wat zou vertellen zou opa heel boos worden en papa en mama ook. Tot mijn twaalfde ben ik misbruikt. Ik heb op een gegeven moment maar tegen mijn ouders gezegd dat ik daar niet meer wilde logeren want ik verveelde mij daar. Veertien jaar lang heb ik met dit geheim rondgelopen, mijn man wist ervan, maar niemand van mijn familie wist iets. Nadat ik alles verteld had in het gesprek en we gebeden hadden, ging ik weer naar huis. Tijdens het rijden had ik sterk het verlangen om alles aan mijn ouders te vertellen. Ik wist het niet zeker en God voelde zo ver weg, hoe wist ik of het goed was dat te doen. Misschien zouden ze kwaad worden, zoals opa altijd zei. Toen kwam er een liedje op de radio van John Mayer: Say what you need to say. Mijn hart begon harder te kloppen en ik wist dat het nu de tijd was om het geheim naar het licht te brengen.

Eenmaal thuis gekomen schreef ik in een brief mijn verhaal naar mijn ouders. Huilend en met trillende vingers schreef ik alles op wat er gebeurd was..ik kreeg al snel een reactie, waren ze boos? Verre daar van! Ze vonden het vreselijk en hartverscheurend wat er gebeurd was. Ik kreeg zoveel liefde, ik werd ermee overspoelt! Nog nooit had ik deze liefde zo intens ervaren. Na lange en fijne gesprekken met mijn ouders, bracht ik samen met hun mijn familie op de hoogte. Ik werd eindelijk begrepen, ik werd eindelijk gezien en ik voelde me weer gewaardeerd en gerespecteerd.

De gesprekken bij vrijheid en herstel gingen door, we gingen bidden waar Jezus was op die momenten dat ik het zo moeilijk had, ik zag Jezus niet, ik voelde hem niet.. Waar was hij toen ik misbruikt werd? Waar was hij toen ik verdrietig was en mij alleen voelde.. Waar was hij..

Toen zag ik mijzelf ineens in een grot staan, het was er pikdonker. Ik was zo bang en alleen.. Ik keek verder en daar zag ik Jezus, met zijn armen uitgestrekt naar mij. Hij zei kom maar, je bent vermoeid en belast, kom maar bij mij. Ik pakte zijn hand en liep met hem de grot uit, de grot van eenzaamheid, van het niet gezien worden, de grot van pijn en verdriet.. Ik liep met Jezus naar het licht, weg uit de leugen dat ik er niet zijn mocht, weg uit de leugen dat Jezus er niet voor mij zou zijn, weg uit de leugen dat ik niks waard was. Het was een ongelofelijke ervaring, ik werd vervult met Gods liefde, er stroomde een rivier van levend water door mij heen en ik werd weer opnieuw verliefd, verliefd op Jezus..

Dit was al een geweldige ervaring, maar dit was nog niet alles. Ik had ongelofelijk veel last van angst, ik was elke dag bang, bang voor nieuwe dingen, bang voor het donker, bang dat mensen mij zouden kwetsen, bang om het niet goed te doen, bang om te falen, ik had continu last van angst. We gingen bidden, en al snel zag ik een scheidingslijn van donker en licht, ik stond nog steeds in het donker. Ik zag Jezus in het licht staan, hij stond daar weer met zijn hand uitgestrekt naar mij, maar ik kon hem niet pakken. Ik werd tegengehouden door de machten van de duisternis. Tijdens dit gevoel, werd er gebeden en werden verschillende machten verbroken, de macht van controle, de macht van manipulatie etc. Ik merkte dat ik steeds losser kwam, en dat ik Jezus zijn hand kon pakken, ik had hem, ik was de lijn overgestoken en weer terug bij Jezus!

In vier maanden tijd maakte ik een enorme groei mee, van een meisje dat in de hoek stond werd ik een vrouw die weer gezien werd. Ik werd sterker, leerde voor mijzelf op te komen, leerde dat ik ook vooraan mag staan en ik leerde te vergeven. Wat mijn opa mij heeft aangedaan en heeft afgenomen is vreselijk. Ik heb veel gemist in mijn kindertijd, jeugd en tweejarig huwelijk. Als klein meisje had ik al een hele grote muur om mij heen opgebouwd, de wereld was groot en eng voor mij en mannen vertrouwde ik niet. Op intiem gebied met mijn man heb ik veel te voortduren gehad, vaak eindigde de intimiteit in huilen, alles was te confronterend, alles deed pijn en mijn hart brak.

Aan het eind van de vier maanden bij St. Vrijheid en herstel had ik een sterk verlangen om mijn opa voor al deze dingen te vergeven. Ik wilde niet meer terug kijken, ik wilde niet meer bitterheid en wrok in mijn hart koesteren. Het voelt zo lekker om boos te zijn maar het is een onbeschrijfelijk gevoel als je iemand kunt vergeven. Ik bracht mijn opa in gebed bij het kruis, bij Jezus. Ik vergaf hem voor alles wat hij mij had afgenomen, voor alles wat ik gemist heb door hem, voor alle tijd die het mij gekost heeft om er weer bovenop te komen. Ik vergaf hem en er kwam ruimte in mijn hart, er kwam ruimte in mijn ziel en er kwam ruimte in mijn geest. Jezus kwam daar, hij raakte elke pijnlijke plek aan met zijn doorboorde liefdevolle handen, hij heelde mij, alles wat open en kapot gescheurd was maakte hij heel, hij verzachte het met zijn liefde, hij ving mijn tranen op en troostte mij met zijn overweldigende liefde.

Jezus heeft mij hieruit getild, hij heeft mij hersteld en in de vrijheid gezet, zoals hij bij iedereen wil doen. Het gaat erom of jij het ook wil. Wil je boos blijven of wil je leren vergeven? Wil je in de slachtofferrol blijven hangen of wil je leven? Jezus kan het ook jou geven, maar jij moet de keuze maken, jij moet stappen zetten. Want als jij je met je hele hart geeft, zal Jezus je helpen. Maar als een deel van jou niet wil, zal Jezus wachten tot je er klaar voor bent. Ik ben er klaar voor en jij?