Getuigenissen

Home Getuigenissen

In het verleden waren er dingen gebeurd die nog voor een gedeelte geheim waren en waar ik al 20 jaar mee worstelde, ik kon daar niet los van komen.
Getuigenis mannelijke deelnemer

Vrijheid en Herstel heeft voor mij heel veel betekend, het heeft me iedere keer weer een mooie spiegel voorgehouden waardoor ik veel heb geleerd over wie ik ben , waar ik sta en wat ik mag doorgeven.
Wijsheid ontvangen en verstaan door te leren. Ik heb geleerd te luisteren,  observeren en meedenken vanuit geloof, en door ervaring in het leven .
Door het individuele traject zijn me veel dingen duidelijk geworden, Vrijheid en Herstel ontvangen zoals de stichting al heet, dat is ook echt waarheid voor mij geworden.  In het verleden waren er dingen gebeurd die nog voor een gedeelte geheim waren en waar ik al 20 jaar mee worstelde, ik kon daar niet los van komen. Ook had ik veel last van gevoelens van depressie .
Ik lag twee dagen van de vijf werkdagen op de bank en kon dan niet werken, waarin ik meer dan 35 uur sliep, wat een grote wissel trok op mijn gezin en wat mij een grote druk gaf. Ik kon gewoon niet optimaal functioneren.
Doordat ik vanuit de veiligheid mijn geheim in het licht ging brengen,  en bespreekbaar ging maken met de mensen die het meest dierbaar zijn , en het bevrijdingsgebed kwam ik los en vrij . Het was een groot wonder dat dit na zo’n lange periode gebeurde, en dat ik me eindelijk vrij voelde.
Ik lig geen enkele werkdag meer op de bank te slapen , ik kan mijn verantwoordelijkheid nemen en zo ook zorgen voor hetgeen we nodig hebben. Ik heb ook nog energie over om dingen in de avond op te pakken , nieuwe dingen te gaan leren , mijn medicatie is sterk verminderd, kan steeds meer uitstappen in wat God op mijn hart legt en daar word ik heel blij van.

 

… Voor mij betekende het dat ik niks kon met het verschijnsel ‘de Heilige Geest’. God als liefdevolle Vader en Jezus als mijn vriend en helper, ja, dat was duidelijk! Maar de Heilige Geest? Daar kon ik niks meer mee en wilde ik ook niks meer mee. Ik besloot de Heilige Geest weg te doen, op te ruimen. Hij kon wel naar zolder. Hopsakee, daar zat Hij op zolder, vastgeketend aan de muur en de deur op slot. Veilig opgeborgen! …

De Heilige Geest opgesloten op mijn zolderkamer.

In de puberteit heb ik een keuze gemaakt om Jezus te volgen, ook ben ik toen gedoopt door onderdompeling, wat een enorm feest was en voelde als een bevrijding! In de jaren die volgden ben ik ook gedoopt met de Heilige Geest en ontving ik ook de gave van spreken in tongen.

In de gemeente waar ik toen kerkte gebeurden er toentertijd allerlei verschijnselen die men uitlegde als de Heilige Geest. Zelf had ik daar grote twijfels over, omdat er veel zaken uit Zijn naam gebeurden die bijbels gezien volgens mij niet klopten en waardoor veel mensen beschadigd raakten. Ik ben hier jaren heel erg boos over geweest. De kerk is later in verschillende groepen uit elkaar gescheurd.

Voor mij betekende het dat ik niks kon met het verschijnsel ‘de Heilige Geest’. God als liefdevolle Vader en Jezus als mijn vriend en helper, ja, dat was duidelijk! Maar de Heilige Geest? Daar kon ik niks meer mee en wilde ik ook niks meer mee. Ik besloot de Heilige Geest weg te doen, op te ruimen. Hij kon wel naar zolder. Hopsakee, daar zat Hij op zolder, vastgeketend aan de muur en de deur op slot. Veilig opgeborgen!

Jaren gingen voorbij en ik leefde mijn leven. Trouwde, kreeg kinderen, had een bediening in de kerk en werkte daarnaast. Totdat ik een burn-out kreeg. Totaal vastgelopen in mijn werk en in mijzelf zat ik thuis. Ik kon alleen maar huilen en voor de rest zat ik apathisch op de bank. Een goede vriendin vroeg of ik misschien niet naar Vrijheid en Herstel wilde, misschien dat ze me daar konden helpen. Ik was enorm sceptisch… Vrijheid en Herstel… oh nee, dat was die club met de Heilige Geest toch? Gaan ze zeker met je bidden en dan ben je van al je klachten af… Ik moest er niet zoveel van hebben. Maar toen de vriendin zei dat ze ook ‘gewone’ hulpverleningstrajecten hadden, wilde ik wel. Want dat ik hulp nodig had was wel duidelijk en dan ging mijn voorkeur toch uit naar hulpverleners die de evangelische achtergrond snapten.

Ik kreeg psycho motorische therapie (PMT), wat veel inzicht in mezelf gaf en handvatten die mij hielpen om te gaan met de zaken waar ik tegenaan liep.  De vriendin had me ook maar even een boekje geven over de Heilige Geest, wat volgens haar heel mooi was. Ik begon erin te lezen en het maakte me, voor het eerst in mijn leven, supernieuwsgierig naar wie de Heilige Geest was en ook wat hij voor mij kon betekenen. Eigenlijk was het een nieuwe kennismaking met Hem.

Dat maakte ook dat ik er toch op een gegeven moment klaar voor was om een ‘bidtraject’ bij Vrijheid en Herstel in te gaan. Dit alles gebeurde op een hele rustige en liefdevolle manier. En op een gegeven moment begon ik er ook naar te verlangen dat de Heilige Geest weer in mijn leven kwam.

Tja, toen moest ik naar zolder… Eerst maar eens even de sloten van de deur en de ketens los. En langzaam en voorzichtig in gesprek gegaan met de Heilige Geest. Dit alles gebeurde op een hele mooie, rustige en liefdevolle manier, zodat ik niet bang werd, maar ik merkte dat ik juist onder de indruk was en ik werd geraakt door de liefdevolle manier waarop de Heilige Geest zich langzaamaan weer aan mij voorstelde. Niks geen bombastische verschijnselen, maar gewoon relaxed. Hoe heerlijk!

Het ging geleidelijk aan steeds beter met me. In deze periode heeft God zich door de Heilige Geest ook echt aan mij bekend gemaakt als ik er weer eens helemaal doorheen zat en vroeg om een teken van Hem! Een voorbeeld hiervan is dat ik op een zondagmorgen in de kerkdienst zat en ik me erg leeg voelde. Ik had voordat ik naar de dienst ging gebeden of ik misschien een klein teken van God mocht ontvangen of Hij mij kon laten weten dat Hij mij zag. Ik zong mee, luisterde naar de preek, maar het deed me niets. Tegen het eind van de dienst draait er een mevrouw zich naar mij toe en zegt stamelend: ‘Eh… ik durf het eigenlijk niet te zeggen, maar ik heb al de hele dienst het gevoel dat de Heilige Geest mij bepaald dat God iets tegen jou wil zeggen. Maar eigenlijk durf ik het niet, want ja, het is toch eigenlijk wel raar…’ Ik zei dat ik het heel graag wilde horen! Ze zei: ‘Ik moet zeggen; Hij is erbij! God is bij jou en Hij houdt van jou! Nou ja… Gek hè, dat is wat ik moest zeggen’. Ik moest verschrikkelijk huilen, wat een grote God dat Hij naar mij omkijkt als ik Hem iets vraag! En wat ontzettend lief en mooi dat deze mevrouw luisterde naar wat de Heilige Geest haar doorgaf om zo weer tot zegen en steun te zijn voor een ander!

De Heilige Geest maakt sinds 30 jaar weer onderdeel van mijn leven uit. Er is een nieuwe fase is aangebroken in mijn leven. Ik spreek weer in tongen en het grappige is dat er verscheidene mensen (die ik niet ken) me erop aan hebben gesproken dat ze de Heilige Geest zo door me heen zien stralen als ik de aanbidding in de kerk leid.

Ik zie uit naar meer van Gods Geest en wat Hij gaat doen in mijn leven! Kom maar op dan! Ik ben er klaar voor!

wij zijn een koppel uit België dat nu 8,5 jaar getrouwd en 10 jaar samen is. Ik ben 33 en mijn geliefde vrouw is pas 31 geworden. Wij hebben samen een zoontje van 20 maanden.

Wij hebben elkaar leren kennen bij een jeugdbeweging van een gemeente en 2 jaar later zijn wij getrouwd. Het was een geweldige trouw voor de Heer en Hij was bij ons. Toen we pas samen waren en in het begin van ons huwelijk zochten we naar onze God en leefden we dicht bij Hem.

We hebben dus allebei geweldige dingen meegemaakt met de Heer in het verleden, maar er zijn ook gebondenheden waar nog niet mee was afgerekend.

Onze relatie met Hem werd moeilijker en in de laatste jaren zochten we Hem steeds minder.

Anoniem

[vc_empty_space height=”32px”]

Ons leven ziet er totaal anders uit nu.

Vrouw: Zo ben ik steeds vaster komen in zitten leugens, voeding en internet. Op het einde was het 1 grote puinhoop in mijn leven. Ik was niet vrij. Als wij een deur openzetten komt de vijand binnen om te slachten, te verdelgen en ten gronde te richten. Hier heeft hij dan ook grondig gebruik van gemaakt.

Man:  Ik voelde onbewust dat er iets niet goed was bij mijn vrouw en ben zelf ook foute gewoontes gaan opbouwen waar dan weer schuldgevoelens bij kwamen kijken. In januari van dit jaar liet God mij geleidelijk aan zien dat er dingen fout waren bij mijn vrouw. Ik heb mij opnieuw volledig overgegeven aan God voordat ik wist wat er was. Het is zo fijn dat God je klaarmaakt. Op een nacht werd ik wakker gemaakt door mijn vrouw en ze had een brief geschreven voor mij waar ze al haar fouten in uitlegde. Toen ik de brief gelezen had was ze weg en ik had er geen goed gevoel bij want ze was in pyjama en het was 2 uur ’s nachts.

Vrouw: Ik was gaan wandelen nadat ik de brief had geschreven naar het kanaal om een einde aan mijn leven te maken. Ik zag de pijn die ik had veroorzaakt bij mijn man en kon dit niet verdragen want ik zag alles wat wij hadden opgebouwd instorten. Ik voelde mij zo vuil en zo eenzaam.

Man: Ik denk dat ik op dat moment in shock was om wat er in de brief stond en dat ik niet wist waar ze naartoe was. Op dat moment heb ik eerst gebeden, ben haar bij het kanaal gaan zoeken maar ik vond haar niet.

Vrouw: Ik heb mij bij het kanaal op een bankje gezet en kreeg toen een lied in mijn gedachten nl. opwekking 625: wat een liefde. Op deze woorden (en dat ik steeds terug mag komen ook als ik ver ben afgedwaald. En U mij altijd wilt vergeven wanneer ik heb gefaald) ben ik teruggedraaid en onderweg naar huis heb ik mijn leven in Jezus Zijn machtige handen gelegd.

Man: Toen ze een uur later terug thuis kwam zag ze er radeloos uit. Ik heb haar opgevangen en de volgende dag heb ik haar naar de psychiatrie gebracht. Ik zag dit nooit meer goedkomen tussen ons maar toch zei een gedachte tegen mij: bij Mij is alles mogelijk. Daardoor ben ik door blijven gaan en heb haar elke dag bezocht. Ik ben op internet gaan zoeken voor hulp en zo zijn wij bij Vrijheid en Herstel terechtgekomen. Wij wilden er allebei voor gaan en het maakte voor mij niks uit hoe ver het was. We konden vrij vlug beginnen en we hebben elk een apart traject gevolgd.

Vrouw: Er zijn vele blokkades uit mijn leven vrij gemaakt. We zijn terug moeten gaan naar een paar moeilijke kamers uit mijn verleden. De moeilijkste waren de leugens en gebondenheden, maar elk deel hiervan is bij het kruis gebracht. Hierdoor voelde ik mij bij elke sessie een stukje vrijer worden. God heeft van mij een nieuwe schepping gemaakt, een heel andere vrouw.

Man: Ik heb een paar traumatische dingen meegemaakt in mijn kindertijd die mij tot een ander persoon hebben gemaakt. Bij Vrijheid en Herstel ben ik hier inzicht in gaan krijgen en heb ik die stukjes die ik in het verleden ben kwijtgeraakt terug gehaald. Ik voelde ook elke sessie meer vrijheid in mijn leven. Ik heb ondertussen ook vele dingen gedaan die ik normaal nooit gedaan zou hebben. Het probleem bleef wel dat ik vaak heel anders naar mijn vrouw keek en dat ik mij niet meer volledig kon geven. Bij mijn laatste sessie is er dan uitgekomen dat ik haar nog niet volledig had vergeven. Ik heb toen alles bij het kruis gebracht en elk stukje vergeving geschonken. Toen we ’s avonds thuis kwamen en we waren aan het eten keken we in elkaars ogen en we zagen toen beide een blik die we herkenden van toen we pas samen waren. We moesten op dat moment allebei wenen en hebben elkaar na lange tijd weer echt geknuffeld. Wat hebben wij toch een prachtige God.

Ons leven ziet er totaal anders uit nu. We zoeken Zijn weg elke dag en we weten nu zeker dat Hij nog een groot plan met ons leven heeft.

Daar ging ik dan, met een bonzend hart en mijn man naast me op de bank, bij stichting vrijheid en herstel. Twee vrouwen zaten voor mij met een vriendelijke lach. Ik zag een berg voor me met ontzettend veel obstakels en de top van de berg waar Jezus misschien wel op mij te wachten stond. Ik wist niet meer waar Jezus was, na alles wat ik meegemaakt had, waar was Jezus al die tijd..nog maar 21 jaar oud, ik voelde me zo kapot gemaakt, zo alleen en ik had geen idee meer wie ik was of wat God voor mij was, een vader? Die zou zijn kind toch niet zo laten pijn doen?
Anoniem

[ultimate_spacer height=”80″]

Als een bang vogeltje zat ik alleen op de bank.